زين گونه‌ام كه دم غربت شكيب نيست

جانم بگير و صحبت جانانه‌ام ببخش

گم گشته‌ی ديار محبت كجا رود؟

عاشق منم كه يار به حالم نظر نكرد

در كار عشق او كه جهانیش مدعی است

جانا نصاب حسن تو حد كمال یافت

گلبانگ سایه گوش كن ای سرو خوش خرام

كاین سوز دل به نـاله‌ی هر عندليب نيست