هرگز حسد نبردم بر منصبي و مالي

داني كدام دولت در وصف مي‌نيايد

چشمي كه باز باشد هر لحظه بر جمالي

خرم تني كه محبوب از در فرازش آيد

چون رزق نيكبختان بي محنت سؤالي

همچون دو مغز بادام اندر يكي خزينه

با هم گرفته انسي وز ديگران ملالي

داني كدام جاهل بر حال ما بخندد

كو را نبوده باشد در عمر خويش حالي

بعد از حبيب بر من نگذشت جز خيالش

وز پيكر ضعيفم نگذاشت جز خيالي

سال وصال با او يك روز بود گويي

و اكنون در انتظارش روزي به قدر سالي

ايام را به ماهي يك شب هلال باشد

وان ماه دلستان را هر ابرويي هلالي

سعدي غزل نگويد جز بر چنين غزالي