دانشجو
.
نويسندگان
.
منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قُربتست و به شکر اندرش مزید نعمت.
هر نفسی که فرو میرود مُمّد حیاتست و چون برمی آید مُفَرِح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.
 
از دست و زبان که برآید     که از عهده شکرش به در آید؟
 
اعملوا آل داود شکرا و قلیل من عبادی الشکور
 
بنده همان به که ز تقصیر خویش
عذر به درگاه خدای آورد
 
ور نه سزاوار خداوندیش
کس نتواند که به جای آورد
 
باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده.
پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد.
 
ای کریمی که از خزانه غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری
 
دوستان را کجا کنی محروم
تو که با دشمنان این نظر داری؟
 
فراش باد صبا را گفته تا فرش زمردی بگسترد و دایه ابر بهاری را فرموده تا بنات نبات در مهد زمین بپرورد. در ختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در بر گرفته و اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیع کلاه شکوفه بر سر نهاده. عصاره تاکی به قدرت او شهد فایق شده و تخم خرمائی به تربیتش نخل باسق گشته.
 

 



برچسب‌ها:
[ جمعه 25 مرداد 1392 ] [ 16:02 ] [ shamim48 ]
درباره وبلاگ

به وبلاگ من خوش آمدید
موضوعات وب
امکانات وب
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران